วิเคราะห์ข่าว
	อังกฤษเจอวิกฤติผู้อพยพ ไม่เพียงแต่ประเทศไทยเท่านั้นที่ปวดหัวกับผู้อพยพหนีปัญหาการเมืองและเศรษฐกิจจากประเทศของตน โดยเฉพาะจากพม่า เข้ามาหางานทำและแสวงหาชีวิตที่ดีกว่าในไทย และไม่เพียงแต่สหรัฐอเมริกาเท่านั้นที่ปวดหัวกับคนเม็กซิกันที่ลักลอบเข้าเมืองเพื่อหางานทำในสหรัฐ แม้แต่สหภาพยุโรป ซึ่งมีสมาชิกรวมกัน 27 ประเทศ กลายเป็นกลุ่มประเทศที่มีขนาดเศรษฐกิจใหญ่ที่สุดในโลก ก็กำลังปวดหัวกับปัญหาการหลั่งไหลเข้ามาของคนจากแอฟริกาและยุโรปตะวันออก ทั้งที่ถูกกฎหมายและผิดกฎหมาย เพื่อแสวงหาชีวิตที่ดีกว่า โดยเฉพาะอังกฤษกำลังเจอปัญหาการหลั่งไหลเข้ามาของชาวโปแลนด์เพื่อมาหางานทำ ในขณะที่สเปนกำลังเจอปัญหามนุษย์เรือจากแอฟริกาที่ลักลอบเดินทางทางเรือมาขึ้นที่เกาะมอลต้า ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของจำนวนประชากรทั้งจากประเทศต้นทางและประเทศปลายทาง การลักลอบเข้าเมืองกลายเป็นประเด็นที่รัฐบาลยุโรปตะวันตกกังวลมากที่สุดขณะนี้ สถิติของสหประชาชาติเปิดเผยว่า การเติบโตของประชากรในประเทศกำลังพัฒนาที่ยากจนมีจำนวนสูงเกือบ 6 เท่าของประเทศพัฒนาที่ร่ำรวย ก่อให้เกิดการหลั่งไหลของคนจากประเทศกำลังพัฒนาไปสู่ประเทศพัฒนาที่ร่ำรวยแล้ว เพื่อแสวงหาชีวิตที่ดีกว่า ปัจจุบัน มีผู้อพยพประมาณ 64 ล้านคนอาศัยอยู่ในยุโรปตะวันตก ซึ่งมากกว่าผู้อพยพ 45 ล้านคนที่ไปอาศัยอยู่ในสหรัฐและแคนาดา จำนวนประชากรในยุโรปกำลังเปลี่ยนแปลง เพราะตอนนี้ในทุกตรอกซอกมุมของเมืองใหญ่ในยุโรป จะพบเห็นชาวต่างชาติทั้งจากยุโรปตะวันออกซึ่งปัจจุบันเป็นสมาชิกของสหภาพยุโรปไปแล้ว และจากแอฟริกา เดินเพ่นพานกันไปหมด ในไอร์แลนด์ คนต่างด้าวที่เกิดในไอร์แลนด์มีจำนวนคิดเป็นร้อยละ 10 ของประชากรไอร์แลนด์ทั้งหมด ขณะที่มีแรงงานต่างด้าวประมาณ 150,000 คนหลั่งไหลเข้าไอร์แลนด์ตั้งแต่ปี 2507 เป็นต้นมา ในเสปน แรงงานต่างด้าวคิดเป็นประมาณร้อยละ 11 ในอังกฤษ มีคนจากยุโรปตะวันออกประมาณ 6 แสนคนหลั่งไหลเข้ามาในอังกฤษช่วง 3 ปีที่ผ่านมา ถือว่า เป็นคลื่นมนุษย์ที่พัดเข้าสู่อังกฤษอย่างไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์ พวกที่อพยพมา มีสองประเภท ๆ หนึ่งมาจากทวีปที่ยากจนค่นแค้นและมีความยุ่งยากทางการเมือง เช่น แอฟริกา พวกนี้จะมาทางเรือและขึ้นฝั่งทางตอนใต้ของยุโรปที่ติดกับทะเลเมอดิเตอเรเนียน เช่น ที่เกาะมอลต้า ธุรกิจการลักลอบนำผู้อพยพเหล่านี้เข้ามามีมูลค่าหลายพันล้านดอลลาร์สหรัฐ คนต่างด้าวจากแอฟริกาส่วนใหญ่เป็นพวกมุสลิม และบางคนก็เป็นมุสลิมจากตุรกี ทำให้เกิดความห่วงใยในเรื่องความปลอดภัยจากการก่อการร้ายระหว่างประเทศที่อาจใช้เกาะมอลต้าเป็นกระดานกระโดดเข้าสู่ยุโรป เพราะมีกรณีตัวอย่างที่ผู้ก่อการร้ายชาวลิเบียที่ถูกจับได้ในอังกฤษ เดินทางจากแอฟริกามายังมอลต้า และจากมอลต้าเข้าสู่อังกฤษ อีกพวกหนึ่งมาจากอดีตประเทศคอมมิวนิสต์ในยุโรปตะวันออกซึ่งเข้าเป็นสมาชิกสหภาพยุโรปเมื่อปี 2547 ซึ่งทำให้ยุโรปไม่มีพรมแดน ประชากรในสหภาพยุโรปสามารถเดินทางไปถึงกันได้โดยเสรีและถูกต้องตามกฎหมาย แรงงานไร้ฝีมือจึงทะลักจากประเทศยากจน เช่น จากลัตเวีย โปแลนด์ ฮังการี เข้าสู่ประเทศร่ำรวยยุโรปตะวันตกตกเพื่อหางานทำและหารายได้ที่ดีกว่า มองอีกมุมหนึ่ง พวกแรงงานไร้ฝีมือเหล่านี้ก็ไปช่วยพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศปลายทางที่คนพื้นเมืองไม่ยอมทำงานต่ำ ๆ แล้ว เท่ากับไปช่วยปิดช่องว่างการขาดแคลนแรงงานไร้ฝีมือ มีการทำวิจัยพบว่า แรงงานต่างด้าวสร้าง จีดีพี.ให้อังกฤษประมาณ 8,000 ล้านดอลลาร์ต่อปี และเสียภาษีให้รัฐบาลอังกฤษ 2,500 ล้านดอลลาร์ในปีงบประมาณ 2550 ขณะเดียวกัน แรงงานต่างด้าวเหล่านี้ซึ่งได้ค่าแรงสูงกว่าในบ้านตนเองเองหลายเท่า สามารถส่งเงินกลับไปจุนเจือครอบครัวของตนได้ปีละหลายพันล้านดอลลาร์ อีกทั้งพวกเขาสามารถติดต่อกับลูกหลานในลัตเวียได้ผ่านทางอินเตอร์เน็ต ที่สามารถเห็นภาพและพูดจากันได้ทุกวัน ด้านหนึ่ง แรงงานต่างด้าวมีส่วนช่วยในการพัฒนาเศรษฐกิจ และก็มีผลกระทบทางสังคมและทางการเมือง รัฐบาลอังกฤษจึงต้องหาทางหยุดยั้งการอพยพเข้าประเทศ โดยออกข้อกำหนดใหม่ที่ป้องกันไม่ให้คนจากบัลกาเรียและโรเมนียซึ่งเพิ่งเป็นสมาชิกสหาภาพยุโรปเมื่อปี 2550 หลั่งไหลเข้าไปเพิ่มปัญหาให้กับอังกฤษ สำหรับประเทศยุโรปตะวันออกที่ประชากรหลั่งไหลออกนอกประเทศ ทำให้จำนวนประชากรเปลี่ยนไป เช่น ในลัตเวีย หากยังคงมีการอพยพออกนอกประเทศเช่นนี้ต่อไป คาดว่าในปี 2593 หรืออีก 42 ปีข้างหน้า ประชากรลัตเวียจะเหลือเพียง 1.2 ล้านคนเท่านั้น จากปัจจุบันที่มี ล้านคน ประเทศยุโรปตะวันออกอื่น ๆ ก็จะประสบปัญหาแบบเดียวกัน เพราะคนรุ่นหนุ่มสาวนิยมที่จะออกไปหางานทำนอกประเทศแทน ในขณะที่หลายคนห่วงว่า คนลัตเวียจะไปตั้งหลักแหล่งนอกประเทศ ทำให้ประชากรลัตเวียลดน้อยลง แต่หลายคนคิดว่า ในที่สุด คนลัตเวียเหล่านี้เมื่อได้เงินมากพอก็จะกลับประเทศ การไปทำงานนอกประเทศเท่ากับไปเผยแพร่ชื่อของลัตเวียต่อโลก เศรษฐกิจของสหภาพยุโรปที่เติบโตอย่างรวดเร็ว กลายเป็นแหล่งดึงดูดใจให้คนจากประเทศยากจนในยุโรปตะวันออกและแอฟริกาหลั่งไหลเข้ามาเพื่อแสวงหาโอกาสที่ดีกว่า แต่ก็สร้างความปวดหัวให้กับรัฐบาลยุโรปตะวันตกมากทีเดียว