วัตถุระเบิดชนิดแรงสูงยังแบ่งย่อยได้อีก 3 ชนิด ได้แก่ ระเบิดแรงสูงความไวสูง ระเบิดแรงสูงความไวปานกลาง และระเบิดแรงสูงความไวต่ำ
ระเบิดแรงสูงความไวสูง ทำงานโดยหลักการใช้สารสำคัญบางตัว เช่น อาร์ดีเอ็กซ์ (RDX) หรือพีอีทีเอ็น (PETN) เป็นตัวขยายช่วยให้ดินระเบิดทำงาน โดยใช้เชื้อปะทุทำการจุดระเบิด เช่น ระเบิดที่เรียกว่า CAP เป็นต้น
ถัดมา ระเบิดแรงสูงความไวปานกลาง เป็นที่นิยมใช้และรู้จักกันในวงกว้าง ได้แก่ ระเบิดซีโฟร์ (C-4) ดินไดนาไมต์ และระเบิดทีเอ็นที (TNT) เป็นต้น
อีกประเภท ระเบิดแรงสูงชนิดความไวต่ำ ซึ่งมีหลักการทำงานโดยใช้สารโปแตสเซียมไนเตรต หรือแอมโมเนียไนเตรต (ปุ๋ยยูเรีย) ผสมกับน้ำมันดีเซล ในสัดส่วนใช้ปุ๋ยหรือสารซึ่งมีส่วนผสมของไนเตรต 70% ผสมกับน้ำมันดีเซล 30% นำไปบรรจุให้แน่นในภาชนะ เจาะรูตรงกลาง นำดินระเบิดและเชื้อปะทุไฟฟ้าเสียบเข้าไป
แหล่งข่าวชี้ให้เห็นความแตกต่าง ในราชการทหารมักนิยมใช้เชื้อปะทุความไวสูง เป็นตัวจุดระเบิดความไวปานกลาง หรือพูดง่ายๆ ชอบใช้ระเบิดซี-โฟร์ ไดนาไมต์ หรือทีเอ็นที
แต่ถ้าเป็นกลุ่มอื่นนำไปใช้ เช่น อุตสาหกรรมทำเหมืองแร่ โรงโม่หิน หรือขบวนการก่อการร้าย ขึ้นอยู่กับว่าผู้ใช้งานหาวัสดุชนิดใดได้ ก็มักใช้ไปตามรูปแบบที่เอื้อ เช่น มีปุ๋ยยูเรีย อาจนำไปประกอบเป็นระเบิดแรงสูงชนิดความไวต่ำ